W naszym domu wszystko jest pomieszane....narodowości, języki, zwyczaje, osobowości, temperamenty:)
Nie dobraliśmy się z mężem na zasadzie podobieństw, oj nie! Pomieszana też nasza kuchnia! Jak nakarmić Polkę i Portugalczyka tak żeby oboje byli zadowoleni? Odpowiedź brzmi : po portugalsku :)
Z jednej, bardzo prostej przyczyny...Polka nie lubi gotować! No już taka jestem leniwa i Babcią w domu rodzinnym rozpuszczona....Teorię mam opanowaną, z praktyką też z uplywem czasu coraz lepiej, tylko chęci brak. Choć ostatnimi czasy, to znaczy od kiedy Filuś jest z nami, troszkę to się zmienia. Macierzyństwo i w tej kwestii spłatało mi figla i jakaś potrzeba karmienia stada we mnie kiełkuje;) Ponadto ochota na nasze , polskie dania też czasami mną zawładnie i wyjścia nie ma....mąż nie ugotuje:(
Na co dzień jednak jemy po ichnemu:) Kuchnia portugalska to wg. mnie kuchnia z biedy się wywodząca...i z braku czasu, bo są to dania proste, łatwe do przyrządzenia i z prostych składników się składające. Oczywiście to ostatnie komplikuje się, gdy jesteśmy poza Portugalią, czy też innym krajem śródziemnomorskim:)
Ze względu na tą prostotę i ja czasami się porywam na jakis wyczyn kulinarny i próbuję mojego współmałżonka naśladować. Z reguły z marnym skutkiem, ale człowiek ponoć na błędach się uczy?
Tym razem wymysliłam, że zrobię deser o nazwie Aletria! Krótko opisując jest to makaron ugotowany na mleku z dodatkiem cynamonu ( powinna być laska ,ale nie miałam i wsypałam troszkę zmielonego), skórki z cytryny i cukru. Wszystko się robi " na oko" oczywiście:) Makaron na Aletrie to nasz na rosół, nazwać go nie umiem....w Irlandii kupowalismy taki co to niby od babuni;) Ten tutaj jest troszkę za gruby, ale też może być...Najtrudniejsze dla mnie, to ile tego mleka wlać? Oko moje i mężą jest ciut inne jednak;) Zresztą z moich obserwacji wynika , że każdy ma inne!!!!Jadłam to w wykonaniu kilku osób i zawsze miało inną konsystencję. Najbardziej lubię oczywiście Aletrię mojego męża, która jest twarda i zbita. Poradził mi, żebym wlała na początek tyle mleka, żeby zakryć makaron , a gdy makaron będzie wsiąkał płyn, żebym po trochę dolewała. Jak dla mnie łatwiej się mówi, niż robi i moja Aletria wyszła zbyt płynna! Taką masę przelewa się później do płaskiego naczynia i czeka aż ostygnie i zastygnie;) Na koniec posypuję się cynamonem i można jeść! Tą część zdecydowanie lubię najbardziej;) Szanowny Mąż był bardziej zadowolony z efektów niż ja i bez szemrania wsuwał:) Dzieć tym razem nie polubił...a wydawało mi się kiedyś , że jadł? Sprawdzimy niedługo, gdyż Tata obiecał, że dla Kochanej Żony zrobi swoją wersję:)
